İtham Et, Özen Gösterme.
Salih Ceylan

Salih Ceylan

İtham Et, Özen Gösterme.

03 Ocak 2015 - 18:26

Birine çok kızılır. Sonra Hz. Ali gelir akla. Hani düşmanını tam öldürecekken düşmanı onun yüzüne tükürür. Artık işin içine kendi nefsi, kendi nefreti girdiği için adamı öldürmekten vazgeçer. Bir kişiye deli denmedikçe, o kişinin imanı tamam olmaz. Bu nasıl izan? Bu nasıl mantık? Kendi nefsine bu kadar hâkim biri, nefsine mağlup olması en muhtemel bir anda, fiiline nefis bulaşmak üzereyken kılıcını düşmanına, kâfire saplamıyor, nefsinin kalbine saplıyor. Nefse sahip olmak bu demektir. Dinine söven, seni öldürmek isteyen birine karşı bile onunla savaşırken eğer kendi nefsin bulaşırsa o kılıcı saplayamazsın. 
 

Kızgınlık geçer. Çünkü bir çukura kızamazsın. Kızgınlık da bir duygu belirtisidir çünkü. Evladını katleden seri katili bir baba affederken neler düşünür? Neler düşünür bilinmez ama şunları söyler, “Bugüne kadar inandığım şeyi yapmamı gerçekten zor hale getirdiniz. Ve bu da Tanrı'nın bize söylediği şey, affetmek. Siz bugün affedildiniz. ” Siz affedildiniz efendim. Gülebilirsiniz. Korkabilirsiniz. Çekinebilirsiniz. Ne yaparsanız yapın efendim, siz affedildiniz.


Kendi canından vazgeçen insanın Allah’a verecek bir canı vardır. Kendi canından vazgeçmeyen canını kendine saklar. Geberene kadar canına sahip çıkar. Ne pahasına olursa olsun korur. Korusun efendim, çünkü sonsuz korkmak bunu gerektirir. Kendi canından vazgeçen insan, ailesinden birinin kılına zarar gelme ihtimaline karşın canını verebilir. Şimdi ya da bir milyon yıl sonra fark etmez, canını Allah’a teslim edecektir çünkü.


Yanlış anlamak, iftira atmak, sevmemek, bunlar mesele değildir. Mesele özen göstermemektir. Çünkü korku, üşengeçlik ve başka bir milyon özellik bunu gerektirir. Olsun varsın, kendi canından vazgeçen insan koşmaktan vazgeçmez. Çünkü koşmak bir kişiye bağlıdır ama o kişi insanın kendisidir, bir başkası olamaz. Önemli olan özü kaybetmemektir. Öz bir taş gibi elde tutulmaz, özünü, benliğini kaybetmediğine inanırsan eğer, kaybetmezsin. Psikolojik olarak çağırmak, her şey bundan ibarettir.

Kazığı insanlar atını bağlasın diye çakan bir adam itham edilir. Kazığı insanlar takılsın diye, düşsünler diye, gebersinler diye oraya çaktığını ileri sürerler. Adam yargılanır, hor görülür ve sonunda tüm kazıkları çakmaktan vazgeçer. Tüm kazıklardan nefret eder. Tüm kazıklara lanet eder.

Bu yazı 4940 defa okunmuştur .

Son Yazılar